PoP-route nr. 12: Oude brug Switch Road (Poperinge - WOI)

PoP-route nr. 12: Oude brug Switch Road (Poperinge - WOI)

PoP-route nr. 12: Oude brug Switch Road (Poperinge - WOI)

Kenmerken

Meer info

De PoP.route voert de fietser achter het front van Poperinge, naar “de eerste halte na de hel”, waar de militairen zich van modder en bloed ontdeden, van hun wonden genazen of er toch aan stierven, op adem kwamen, terecht moesten staan voor hun falen binnen het oorlogsbedrijf of voor hun deelname eraan beloond werden, rust zochten, berichten van het thuisfront ontvingen en hun eigen brieven, rapporten, dagboeken, gedichten… schreven. Hier zongen ze hun liedjes, speelden hun goedkope sketches en zochten rusteloos soelaas in drank, hopeloze liefde of goddelijke genade. De PoP.route probeert de sporen van dat bruisende leven te tonen en loopt langs 17 Britse militaire begraafplaatsen en 21 andere historische plaatsen. Deze plek is n° 12 en maakt deel uit van de zuidelijke omloop van de PoP.route. Het herinnert aan de oude brug en 'Switch Road' ("Zwitserse route" in de volksmond). De oude brug werd in 1915-1916 over de Poperingsevaart geworpen om de noordelijke omloop rond de stad te kunnen dichtmaken. De Britse genie voerde hier nog meer grote werken uit. Rechts van de brug, aan de oude muren van het Poperingse kanaal, bouwden ze een sas met schotbalken om een groot waterreservoir te maken (waar nu de woningen staan, tegenover de brug). Enkele honderden meter stroomafwaarts groeven ze in de belendende akkers 12 gigantische opvangbakken uit. Al deze waterwerken waren erop gericht om extra drinkwater te kunnen winnen voor veel extra mannen. Tijdens WOI was Poperinge een knooppunt voor alle aanvoer van mensen en materieel van het leger, het zenuwcentrum van tientallen transporten van en naar het front. Eerst kwam alle verkeer vanuit Frankrijk en de Kanaalhavens via Abele België binnen, om, dwars door Poperinge naar Ieper op te trekken, door elkaar en onder hels lawaai: troepen in mars, artilleriegeschut op affuiten getrokken door paarden, munitietransporten met muilezels, materiaalwagens, cavaleristen, cyclisten, motoren en zijspannen, ziekenwagens, dubbeldekbussen met verse troepen... Het kon een kwartier duren voor je als voetganger een straat in de binnenstad kon dwarsen. Daarom bedacht men eerst het éénrichtingsverkeer - nagenoeg hetzelfde plan dat vandaag nog bestaat. Nadien kwamen er alternatieve routes die het stadscentrum vermeden. Daartoe bouwden de Royal Engineers, de Britse genietroepen, 'switch roads', verbindingswegen, die de stad in noordelijke richting omliepen (Zwijnlandstraat, Korte werf, Diepemeers, Sint-Bertinusstraat, Switch Road en Oostlaan), en enkele veel grotere omlopen door de velden bezuiden de stad. Tenslotte werden de soorten verkeer gescheiden: voetgangers, paarden, motorvoertuigen, troepen en burgers kregen eigen wegen en tijdstippen waarop ze die konden gebruiken. De Britse Town Major en zijn verkeersagenten leidden alles in goede banen.

Thema's:

ACHTER HET FRONT - BEZET GEBIED - DOOD - SOLDATEN - VLAAMSE ONTVOOGDING

Gerelateerde items:

Terug naar resultaten